نمایندگان مجلس شورا به سلامتی به تعطیلات تابستانی رفتهاند تا خستگیشان در برود و به سر کار خود که همانا رسیدگی و وضع قوانین مملکت است برگردند.
آنها میدانند یکی از لایحههایی که باید بعد از تعطیلات بررسی کنند لایحهی "
حمایت از خانواده" است. لایحهی حمایت از خانواده این روزها سرو صدای زیادی به پا کرده و کمتر کسیست که روزنامهخوان باشد و مفاد این لایحه را نداند. اگر شخصی حوصله نداشته و نتوانسته هر 53 مادهاش را بخواند حداقل مادهی 23 اش را خوانده یا از کسی شنیده.
همان که میگوید:
اختيار همسر دائم بعدي، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانايي مالي مرد و تعهد اجراء عدالت بين همسران ميباشد.
یعنی در این قانون جدید حق مرد برای داشتن چهار همسر عقدی و بینهایت صیغه نه تنها پابرجاست که دیگر اجازهی زن اول هم دیگر نمیخواهد.
اکثریت نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران مرد هستند و در ازای 35 میلیون جمعیت زنان ما فقط 8 نمایندهی زن در مجلس داریم.
این هشت نماینده عبارتند از:
نیره اخوان بیطرف از استان اصفهان - فاطمه رهبر، تهران - فاطمه آلیا، تهران - فاطمه آجرلو، تهران - عفت شریعتی، خراسان - زهره الهیان، تهران - طیبه صفایی، تهران و لاله افتخاری از تهران...
(فکر نکنید فقط مجلس هشتم تعداد نمایندگان زن کم است. طبق آمار تعداد نمایندگان زن در مجلس اول، دوم و سوم 4 نفر، در مجلس چهارم 9 نفر، در مجلس پنجم و ششم 14 نفر، در مجلس هفتم هم 13 نفر بوده است.)
و متاسفانه اکثریت قریب به اتفاق زنان نماینده بیشتر خود را نماینده جناح سیاسیشان میدانند تا زنان ایرانی!
تکلیف مردان نماینده هم مشخص است. طبق گفتهای تعداد 65 نفرشان دو زنه (شاید هم سهزنه) هستند که البته من فکر میکنم تعداد رسمیها را میگویند و احتمالا تعدادی که صیغه دارند بسیار بیش از این ها است.
من نمیدانم نظر همسران این نمایندگان در مورد این لایحه چیست؟ و آیا راضیاند شوهرشان بدون اجازه آنان باز هم ازدواج مجدد بکند؟
اما نظر سایر زنان را میدانم. این روزها هر جا میروم برای پخش بروشور یا گرفتن امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز میبینم مردم خیلی عصبانیاند. یکی میگوید اگر تصویب بشود کفن میپوشم و میروم جلوی مجلس. گرفتاریمان کم است دارند زندگی خانوادگیمان را هم ازهم میپاشند.
یکی میگوید اگر میدانستم نمایندهی شهرم قرار است این لایحه را امضا کند هرگز به او رأی نمیدادم.
یکی میگوید ما اینها را فرستادیم مجلس برای اینکه مشکلاتمان را حل کنند یا مشکل جنسی خودشان را؟
من آتشی شعلهور زیر این خاکستر میبینم.
نمیدانم هدف قوهی قضاییه و دولت که این لایحه را به مجلس فرستاده اند چه بوده؟ ما امید زیادی داشتیم که بتوانیم در طی این یکی دوسال - همانطور که باعث شدیم بیمهی برابر به مجلس برود - بقیه قوانین تبعیضآمیز هم یکی یکی مورد بررسی و اصلاح قرار بگیرند. نه اینکه قانون بسیار بدتری هم به آنها اضافه شود.
اصولا مگر چند همسری چیز خوبیست که حالا اجازه همسر اول را هم میخواهندبردارند؟
من از تمام مردم عزیز کشورم خواهش میکنم:
لایحه را به دقت بخوانید.
بروشور را هم ببینند و اگر با آن موافق هستید، به هر تعداد که میتوانید تکثیرش کنید و به دست دیگران برسانید.
به هر روزنامهای که تلفنش را دارید زنگ بزنید و اعتراض کنید.
به نمایندهی شهرتان نامه بدهید. متن نامه را میتوانید
از بروشور کپی کنید.
اگر با خانواده یا اقوام نماینده شهرتان آشنایی دارید با آنها در این مورد صحبت کنید.
دوستان پیشنهاد دادند به موسیقربانی(نماینده) هم زنگ بزنید. اما اینجا خواندم که او به طور جدی سر مواضعش ایستاده.
به ائتلاف گروهها و فعالان جنبش زنان علیه لایحه خانواده بپیوندید. هر امضای ما مثل قطرهی آبیست که اگر جمع شود رودی میشود. به این آدرس ای میل بزنید.
مطمئن باشید با اتحاد خود میتوانیم از تصویب این لایحه جلوگیری کنیم!
(ز.امین)
